Monthly Archive for August, 2008

Depozyt

Pod pojęciem depozytu funkcjonuje zastęp instytucji odgrywających w niespełna wystarczająco istotną rolę.

Spis treści

//

Układ przechowania

Terminem tym określa się umowę przechowania. W umowie tej przechowawca (depozytariusz) zobowiązuje się uchować za wynagrodzeniem albo bez wynagrodzenia w stanie niepogorszonym obiekt ruchomą oddaną mu przez składającego (deponenta) na przechowanie. Przykładem tej umowy przypadkiem być opuszczenie samochodu na parkingu strzeżonym, rozmieszczenie bagażu w przechowalni dworca, żarliwie wierzchniego okrycia w szatni. Do zawarcia umowy konieczne jest publikacja rzeczy. Od tej chwili powstają odpowiednie obowiązki przechowawcy i składającego rzecz.

Przechowawca

Przechowawca jest przede wszystkim narażony do przechowywania rzeczy w taki rozwiązanie, do jakiego się zobowiązał, a w wypadku braku umowy w tym względzie – w taki fortel, kto wynika z właściwości przechowywanej rzeczy i z kontekst. Bez zgody składającego nie jest dozwolone mu użyć rzeczy, prawdopodobnie iż jest to konieczne do jej zachowania w stanie niepogorszonym. Ma obowiązek chronić przedmiot w miejscu i w rozwiązanie wyznaczony w umowie, widać iż szychta w tym zakresie jest konieczna na rzecz ochrony rzeczy przedtem utratą albo uszkodzeniem. Nie przypadkiem ofiarować rzeczy na przechowanie innej osobie, widać iż jest skazany do tego przez okoliczności.

Składający

Składający obiekt ma zaś zadanie zapłaty wynagrodzenia, o tak jak układ jest odpłatna. Ma obowiązek on również wyrzygać przechowawcy wydatki, które ów poniósł w celu należytego przechowania rzeczy. Porozumienie przechowania nie wymaga szczególnej formy. Nieraz połączona jest z wydaniem znaku legitymacyjnego (kwitu, żetonu, numerka itp.), kto stanowi symboliczne utwierdzenie prawa do oddanej na przechowanie rzeczy. Główny faktor tej umowy, a to jest przechowanie, jest i elementem składowym innych umów, np. najmu, komisu, przewozu. Funkcja przechowania przypadkiem zachodzić również w umowach o świadczenie usług wykonywanych przez lekarzy, adwokatów, zakładanie się fryzjerskie, kosmetyczne, gastronomiczne. W sytuacjach tych przeważnie chodzi o pozostawioną fatałaszki, a do zawarcia umowy przechowania dochodzi z reguły w wyjście domniemany. Identyczna stan występuje w zakładach pracy, dokąd pracobiorca musi ułożyć ubiór wierzchnią, ażeby przeprowadzać pracę.

Depozyt nieprawidłowy

Oprócz klasycznego depozytu (umowy przechowania) funkcjonuje plus depozyt odbiegający od normy. W stosunku tym przechowawcy przysługuje system prawny rozporządzania oddanymi mu na przechowanie pieniędzmi bądź innymi rzeczami oznaczonymi właśnie co do gatunku.

Depozyt sądowy

O depozycie jest dozwolone wygłaszać przemówienie w znaczeniu depozytu sądowego. Depozytem w sądzie mogą być finanse, dokumenty, papiery wartościowe, poręczenia majątkowe, dowody rzeczowe, przedmioty złożone ewentualnie zatrzymane w postępowaniu karnym. W przypadkach określonych w ustawach możliwe jest kompletacja przedmiotu do depozytu sądowego przez dłużnika ewentualnie uzasadniony narząd. Uhonorować tu wolno, za Sądem Najwyższym, dubel rodzaje depozytów:

  • depozyty składane w charakterze obiekt świadczenia w celu zwolnienia się z wykonania zobowiązania,
  • depozyty składane i pozostawiane ze względu potrzeb i na rzecz celów postępowania (np. karnego, egzekucyjnego).

Jeśli chodzi o tę pierwszą kategorię, to trzeba ogłosić, iż ważne kompletacja przedmiotu świadczenia do depozytu sądowego ma takie same skutki podczas gdy dokonanie świadczenia. Jest to upoważnienie dłużnika, które przysługuje mu np. w razie braku wiedzy ewentualnie sporu co do osoby wierzyciela, nieznajomości miejsca zamieszkania ewentualnie siedziby wierzyciela, zwłoki wierzyciela, odmowy wydania przez wierzyciela pokwitowania.

Jeśli chodzi o drugą kategorię, to do depozytu mogą być złożone np. rzeczy zatrzymane w postępowaniu karnym, co do których powstaje wątpliwość, komu powinno się je przekazać, rzeczy ruchome odebrane przez komornika dłużnikowi w czasie nieobecności wierzyciela.

O przejściu na własność państwa przedmiotów nie podjętych z depozytu sądowego orzeka trybunał w charakterze narząd wymiaru sprawiedliwości.

Inne rodzaje depozytu

Depozyt występuje w określonych urzędach, instytucjach czy też u osób z racji wykonywanych przez nie czynności. Wolno tu dać w zamian depozyt urzędu celnego, depozyt urzędu skarbowego, depozyt bankowy, depozyt notarialny, depozyt konsularny.

Do depozytu urzędu celnego mogą zajść zatrzymane czy też zajęte towary w celu zabezpieczenia należności celnych. Złożeniu do depozytu urzędu skarbowego podlegają np. papiery wartościowe, zajęte w celu zabezpieczenia należności pieniężnych. W depozycie bankowym wolno zachowywać przedmioty i papiery wartościowe. Rejent przypadkiem zapożyczyć na przechowanie wszelkiego rodzaju dokumenty natomiast papiery wartościowe i kapitał w związku z dokonywaną w jego kancelarii czynnością. Konsul przyjmuje do depozytu dokumenty, środki płatnicze i przedmioty wartościowe, o ile jest to niezbędne do ochrony praw i interesów obywateli polskich.

Polski Depozyt

Depozyt występuje w oznaczeniu centralnej instytucji depozytowo-rozliczeniowej, jaką jest Lokalny Depozyt. Działa on w formie spółki akcyjnej, a do jego zadań trzeba kierowanie depozytu papierów wartościowych.

Polega to w szczególności na rejestrowaniu papierów wartościowych dopuszczonych do publicznego obrotu, nadzorowaniu zgodności wielkości emisji z liczbą papierów wartościowych znajdujących się w obrocie, rozliczaniu transakcji zawieranych na rynku regulowanym.

Trzon prawna

  • Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Prawo obywatelski (Dz. U. Nr 16, poz. 93, z późn. zm.).
  • Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. – Przepisy postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, z późn. zm.).
  • Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. – Prawo postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, z późn. zm.).
  • Ustawa z dnia 19 marca 2004 r. – System prawny celne (Dz. U. Nr. 68, poz. 622, z późn. zm.).
  • Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954, z późn. zm.).
  • Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. – System prawny bankowe (Dz. U. Nr 140, poz. 939, z późn. zm.).
  • Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. – o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. Nr 183, poz. 1538).
  • Ustawa z dnia 14 lutego 1991 r. – System prawny o notariacie (Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 369, z późn. zm.).
  • Ustawa z dnia 13 lutego 1984 r. o funkcjach konsulów Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 215, poz. 34, z późn. zm.).
  • Dekret z dnia 18 września 1954 r. o likwidacji nie podjętych depozytów i nie odebranych rzeczy (Dz. U. z 2002 r. Nr 215, poz. 1823, z późn. zm.).
  • Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 września 1965 r. o zasadach i trybie postępowania w sprawach o kompletacja przedmiotu świadczenia do depozytu sądowego (Dz. U. Nr 42, poz. 261).
  • Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 19 lipca 2004 r. w sprawie depozytu urzędu celnego (Dz. U. Nr 169, poz. 1771).

Bibliografia

  • Encyklopedia - System prawny nie dopiero co na rzecz prawników, Bielsko-Biała, Zieleniec, 2001 ISBN 83-7266-044-1.
  • Art. 835–845 k.c. – Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93, z późn. zm.
  • Art. 692–694 k.c. – Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93,z późn. zm.
  • Art. 105 ustawy Ordynacja podatkowa – Dz. U. z 1997 r. Nr 137, poz. 926, z późn. zm.
  • Art. 5 ustawy System prawny bankowe – Dz. U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665, z późn. zm.
  • Art. 79 ustawy System prawny o notariacie – Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 369, z późn. zm.
  • Art. 17 ustawy o funkcjach konsulów Rzeczypospolitej Polskiej – Dz. U. z 2002 r. Nr 215, poz. 1823.

Zaścianek szlachecki

Na tę stronę wskazuje przekierowanie ze okolica Dziura. Zobacz także: miejscowości o nazwie Zaścianek.

Zaścianek rasowy – sioło czy też część wsi zamieszkana przez ubogą szlachtę, nieposiadającą chłopów i własnoręcznie uprawiającą swoją ziemię. Szlachecka część wsi oddzielona była od części zamieszkanej przez chłopów niewidzialną ścianą (w związku z tym miano). Niektórzy przypisują podobnie genezę tej nazwy bliskości w jakiej położone były dwory takiej szlachty. Zaścianki powstawały statystycznie przez rozrastanie się jednej rodziny i rozdrabnianie majątku protoplasty. Magnateria zaściankowa jakoś posiadała paralelny do chłopów wysokość zamożności zachowywała odrębność prawną i kulturową, przywileje sądowe, polityczne i ekonomiczne. Izolowała się od otoczenia chłopskiego (niezwykle rzadkie były małżeństwa “mieszane”). Wyróżniał ją umiłowanie ojczyzny, nabożność, wielkie poświęcenie do tradycji rycerskich i do ziemi.

Zaścianki najliczniej występowały na Mazowszu, Podlasiu, Podolu, Wileńszczyźnie.

Ciekawostka

W niektórych zaściankach szlacheckich na Podolu (Ukraina) np. w Czajkowicach przez powyżej pół wieku władzy radzieckiej przetrwała myślenie szlacheckiego pochodzenia, rozdział wsi na część “szlachecką” i “chłopską”, tradycje i zwyczaje szlacheckie a poniekąd wyobrażenie mezaliansu.

  • Zobacz ponadto: strony szlachecka, hacjenda, magnateria zaściankowa

Ponieważ obiekt umysłowy tego artykułu ma formę jedynie zalążkową, pomóż nam ją powiększyć, o do tego stopnia dysponujesz odpowiednimi źródłami.
Prosimy, zapoznaj się pierw z zasadami tudzież zaleceniami edytowania Wikipedii.

Orzecznictwo o niepełnosprawności

Orzecznictwem o niepełnosprawności w Polsce zajmuje się multum wyspecjalizowanych instytucji.

W celach rentowych orzeczenia wydają:

  • lekarze orzecznicy i komisje lekarskie zakładu ubezpieczeń społecznych (ZUS)
  • lekarze rzeczoznawcy i komisje lekarskie Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (KRUS)
  • komisje podlegające Ministerstwu Obrony Narodowej (MON) i Ministerstwu Spraw Wewnętrznych i Administracji (MSWiA)

Orzecznictwo pozarentowe prowadzą Powiatowe Zespoły do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności (PZO). (trzon prawna: Dz. U. z 1997 r. Nr 123, poz 776 z późn. zm.)

Kodeks Etyki Lekarskiej

Kodeks Etyki Lekarskiej (w skrócie: KEL) – rezolucja, lekarze i lekarze dentyści podlegają odpowiedzialności zawodowej poprzednio sądami lekarskimi za metoda sprzeczne z postanowieniami KEL.

Kodeks jest rozwinięciem i uwspółcześnieniem starożytnej przysięgi Hipokratesa. W Polsce w XV wieku kandydatów do zawodu lekarskiego obowiązywało kompletacja tej przysięgi poprzedzone odniesieniem do świata wartości chrześcijańskich.

Kolejne wersje zasad postępowania lekarzy na ziemiach polskich, poniżej różnymi tytułami i przy rządami różnych praw różnych zaborców opracowano i ogłoszono m.in. w 1876 (na rzecz Galicji), 1884 (Królestwo Polskie - anszlus ruszczyzna), 1907 (wszystkie trzy zabory). Prawo ogłoszony w niepodległej II Rzeczypospolitej w 1925 był równy z zasadami z roku 1907, i wówczas “Zbiór zasad deontologii lekarskiej” przyjęty na Walnym Zebraniu Naczelnej Izby Lekarskiej 16 czerwca 1935 uznawany jest jak naczelny tego rodzaju dowód obrobiony w niepodległej Polsce. Obowiązywał on oraz po II wojnie światowej, aż do rozwiązania Izb Lekarskich w roku 1950.

Dopiero w 1967 uchwalone zostały “Zasady Etyczno-Deontologiczne Polskiego Towarzystwa Lekarskiego” (formalnie obiekt biorąc między rokiem 1950 a 1967 lekarzy w Polsce nie obowiązywał mierny przepisy moralny), znowelizowane w 1977 i przemianowane na “Zbiór Zasad Etyczno-Deontologicznych Polskiego Lekarza”. Obowiązywał on w postępowaniu przedtem sądami lekarskimi na podstawie art. 63 ust. 2 ustawy o izbach lekarskich do 3 maja 1992, jak wszedł w żywot KEL.

Kodeks Etyki Lekarskiej trzykroć był przedmiotem postępowania zanim Trybunałem Konstytucyjnym. W 1992 przedmiotem kontroli były prawo KEL dotyczące przerywania ciąży, eksperymentu i wykonywania kary śmierci.

23 kwietnia 2008 Sąd Ustrojowy orzekł jest niedopasowany z Konstytucją RP w zakresie, w jakim zakazuje zgodnych z prawdą i uzasadnionych ochroną interesu publicznego wypowiedzi publicznych na rzecz działalności zawodowej innego lekarza.

Zobacz w Wikiźródłach tekst
Kodeksu Etyki Lekarskiej

Przypisy

  1. ↑ Uchwały Nadzwyczajnego II Krajowego Zjazdu Lekarzy w brzmieniu pierwotnym z serwisu internetowego Naczelnej Izby Lekarskiej. KEL znajduje się przy pozycją 5.
  2. ↑ Rezolucja nr 19 III Krajowego Zjazdu Lekarzy z 14 grudnia 1993 r. i Rezolucja Nr 5 Nadzwyczajnego VII Krajowego Zjazdu Lekarzy z 20 września 2003 r.
  3. ↑ Zawiadomienie Prezesa Naczelnej Rady Lekarskiej z 26 kwietnia 1994 r. (Biuletyn NRL z 1994 r. Nr 1(24)) zaś Uwaga nr 1/04/IV Prezesa Naczelnej Rady Lekarskiej z 2 stycznia 2004 r. (Biuletyn NRL z 2004 r. Nr 1(81))
  4. ↑ Rozporządzenie z dnia 17 maja 1989 r. o izbach lekarskich (Dz.U. Nr 30, poz. 158 ze zm.).
  5. Biorąc na świadków Boga Ojca, Syna i Ducha Świętego, iż będę przestrzegał tego razem, co jest tą przysięgą objęte (…)
  6. Przyjmując z głębokim poszanowaniem prawa, na mnie z nauki lekarskiej płynące, przyrzekam, że w ciągu całego życia na miarę nie splamię zacności stanu mego (…)
  7. Przyjmując z czcią i głęboką wdzięcznością nadany mi wysokość lekarza i podejmując całą wagę związanych z przed obowiązków, przyrzekam i ślubuję, iż w ciągu całego życia będę spełniał prawem nałożone obowiązki, strzegł godności stanu lekarskiego i jak jej nie splamię (…)
  8. ↑ Rezolucja Nadzwyczajnego II KZL z 14 grudnia 1991 r. w sprawie przepisów wprowadzających Przepisy Etyki Lekarskiej (stanowisko 4).
  9. ↑ Rozstrzygnięcie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 października 1992 r. U 1/92, Państwo i System prawny 1992/12 str. 99
  10. ↑ Rezolucja Pełnego Składu Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 marca 1993 r. W 16/92, OTK 1993/I poz. 16 str. 156.
  11. ↑ Opinia z dnia 23 kwietnia 2008 r. sygn. metryka SK 16/07, morał opublikowana w M.P. Nr 38, poz. 342
  12. Cytat z art. 52 ust. 2 Kodeksu Etyki Lekarskiej:

    Lekarz winien ocalić szczególną rozwaga w formułowaniu opinii o działalności zawodowej innego lekarza, w szczególności nie winien jawnie dezaprobować go w każdy sposób.

Zobacz też

  • deontologia
  • Kodeks Etyki i Deontologii Weterynaryjnej

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć prawniczych.

Łotysze

Łotysze

Jānis Čakste • Oskars Kalpaks • Marie N • Gidons Krēmers • Vaira Vīķe-Freiberga • Mihails Tāls • Rainis • Kārlis Ulmanis

Liczebność ogółem
ok. 1,5 mln

Regiony zamieszkania
 Łotwa:
1 320 600
 Stany Zjednoczone:
87 564
 Rosja:
28 520
 Brazylia:
20 000

 Kanada:
20 000
 Australia:
18 938
 Wielka Brytania:
nad 20 000
 Irlandia:
ok. 18 000

Język
łotewski

Religie
luteranizm, katolicyzm, prawosławie

Pokrewne grupy etniczne
Bałtowie

Łotysze (łot. Latvieši) - naród bałtycki, ustanawiający gros (60%) ludności Łotwy.

Współczesny naród łotewski powstał z połączenia ugrofińskiego plemienia Liwów z bałtyckimi plemionami Zemgalów, Zelów, Kurów i Łatgalów, od których pochodzi miano Łotwy.

Łotysze posługują się językiem łotewskim z grupy bałtyckiej języków indoeuropejskich.

Na Łotwie mieszka ok. 1 400 000 Łotyszy. Gros z nich wyznaje protestantyzm (luteranizm). Katolicyzm przeważa na wschodzie kraju (Łatgalia). Potężny jest również odsetki osób niewierzących.

Ponieważ obiekt umysłowy tego artykułu ma formę tylko zalążkową, pomóż nam ją powiększyć, o w jakim stopniu dysponujesz odpowiednimi źródłami.
Prosimy, zapoznaj się nasamprzód z zasadami i zaleceniami edytowania Wikipedii.

Gałąź prawa

Gałąź prawa - ukształtowany w toku historycznym zbiór norm prawnych, regulujący daną dziedzinę życia. Liczący się rozbiór gałęzi prawa, to rozdzielenie na system prawny prywatne, które chroni transakcje jednostek, reguluje zależności osobiste i majątkowe i system prawny publiczne, które służy ochronie interesów państwa w charakterze włości wspólnego wszystkich obywateli.

Najważniejsze gałęzie prawa to:

  • prawo międzynarodowe publiczne
  • prawo konstytucyjne
  • prawo karne
  • prawo administracyjne
  • prawo cywilne
  • prawo pracy


Ponieważ to parol ma formę jeno zalążkową, pomóż nam je powiększyć, o jak bardzo dysponujesz odpowiednimi źródłami.
Prosimy, zapoznaj się nasamprzód z zasadami tudzież zaleceniami edytowania Wikipedii.

Stosunki polsko-krzyżackie

Zasugerowano, ażeby ów punkt zintegrować z artykułem Wojny polsko-krzyżackie. (dyskusja)

Ten paragraf wymaga dopracowania zgodnie z zaleceniami edycyjnymi.
Wypada w zanim ulepszyć: za krótka obiekt umysłowy. Sekcje posiadają co co najwyżej parę zdań.
Dokładniejsze informacje o tym, co powinno się ulepszyć, być być może znajdują się na stronie dyskusji tego artykułu w sekcji Dopracować
Po wyeliminowaniu wskazanych do góry niedoskonałości prosimy uniknąć wzornik {{Wymuskać}} z kodu tego artykułu.

Spis treści

//

Kraj nad wisłą i klasztor krzyżacki zanim 1226 rokiem

Stan w Polsce
Zobacz więcej w osobnym artykule: Kraj nad wisłą w okresie rozbicia dzielnicowego.


Pieczęć państwa polskiego

W okresie panowania Władysława Hermana i Bolesława Krzywoustego w Polsce Mazowsze zaliczało się do dzielnic najbogatszych, jakkolwiek w wyniku najazdów Prusów, Jaćwingów i Litwinów zostało w dużej mierze spustoszone. W celu powstrzymania ataków Konrad I mazowiecki stworzył internet grodów obronnych zaś zorganizował klasztor braci dobrzyńskich. Doprowadził oraz do utworzenia oddziałów zbrojnych przy dowództwem wojewodów, aczkolwiek wszystkie te środki okazywały się niewystarczające, w związku z czym w 1226 r. Konrad mazowiecki podjął decyzję o sprowadzeniu do Lokalny zakonu krzyżackiego.

Kondycja zakonu krzyżackiego


Herb wielkiego mistrza zakonu krzyżackiego

W końcu XII wieku klasztor krzyżacki był jednym z potężniejszych poniżej względem ekonomicznym i politycznym z pozostałych zakonów (templariusze, joannici) powstałych w Palestynie, wszelako zdawano sobie sprawę, iż posiadłości znajdujące się na terenach podbitych w czasie krucjat nie są trwałe. Szansą okazało się konferencja z jednym z organizatorów V wyprawy krzyżowej – królem Węgier Andrzejem II – jaki potrzebował w tym czasie wsparcia przeciw najeżdżającym Siedmiogród ludowi Połowców. Krzyżacy przenieśli się w następstwie tego na prowincja Siedmiogrodu acz Andrzej II zorientował się, że dążą oni do budowy własnego państwa, jaki mógłby stać się nowym zagrożeniem na rzecz Węgier. W związku z tym, w roku 1225 zgromadził siły i doprowadził do wyprowadzenia Krzyżaków z zajmowanych przez nich terenów. Na rzecz zakonu od nowa zaistniało ryzyko powrotu do poprzedniej sytuacji, mimo to pojawiła się nowa przypadek – inwitacja ze okolica Konrada I mazowieckiego do osiedlenia się i walki z pogańskimi Prusami.

Lata 1226-1307


Zamek w Malborku – widok od okolica wschodniej

Pierwsi zakonnicy pojawili się w Polsce nie wcześniej w roku 1230, w liczbie pięciu. Pierwszym miejscem ich osiedlenia była grunt chełmińska. Rozpoczęła się kolonizacja zaś rejzy z przeciwnej strony plemionom pruskim. Coraz w 1230 roku pojawił się dowód pokupny dziś jak imitacja kruszwicki, jaki puder dostarczać Krzyżakom system prawny do wieczystego użytkowania ziemi chełmińskiej. Był to następujący obecnie dowód, mogący w przyszłości być podstawą do ewentualnych roszczeń Krzyżaków. Pierwszym była Złota Bulla z Rimini z 1226 roku wydana przez Fryderyka II, która to nadawała zakonowi ziemię chełmińską w charakterze bazę wypadową tudzież wszystkie ziemie potencjalnie zdobyte w Prusach.

Sytuacja kształtowała się na rzecz Krzyżaków niezmiernie spokojnie, jako że w 1231 roku zmarł arcypasterz Chrystian, kto nie stosował w swej działalności misyjnej przemocy, mimo to próbował ot tak ewangelizować plemiona pruskie. Skądinąd ok. roku 1235 gros z braci dobrzyńskich przyłączyła się do zakonu, co sprawiło, iż uzyskał on swego rodzaju monopol na walkę z niewiernymi.

Kolejne lata to pręga sukcesów w podbijaniu terenów pruskich. W 1254 roku zdobyto osadę Tuwangste, którą na honor dowodzącego wyprawą króla czeskiego Przemysła Ottokara II nazwano Królewcem. Skutkiem rejz mało tego zdobycia nowych terenów była plus w pewnym sensie całkowita dewastacja plemienia Jaćwingów zaś Prusów, których przetrwały tylko elity, spolonizowały się bądź podobnie zgermanizowały w późniejszych wiekach.

Lata 1308-1343

Strata Pomorza Gdańskiego

O tak dalece w XIII wieku zbrojne konflikty polsko-krzyżackie w zasadzie nie występowały, to stulecie XIV przyniósł wielką zmianę w stosunkach między obydwoma państwami. Będąc królem Krajowy Wacław II Czeski zawarł z Brandenburczykami umowę, na mocy której proch dać Pomorze Gdańskie w zamian za Nową Marchię. Zupełnie do zamiany nie doszło z powodu śmierci polskiego władcy, niemniej jednak w 1308 Brandenburgia postanowiła posłużyć się ze słabości państwa Władysława Łokietka i zajęła Pomorze. Książę skazany został zwymiotować się o podpora do Krzyżaków, którzy wypędzili najeźdźców. Za swoją wsparcie zażądali atoli wysokiej zapłaty, przewyższającej wręcz koszt zajętej ziemi. Pod odmowy zapłaty przez Władysława zajęli oni całe Pomorze Gdańskie w 1309, a załogę Gdańska wymordowali. Osłabiona w tym czasie Lechistan, rozbita stale na dzielnice, nie była w stanie obecnie kontrastować się agresji, co spowodowało utratę tych ziem na długie lata.


Władysław I Łokietek

W 1320 roku pojawiła się choć możliwość na zwrot – Lechistan zjednoczyła się, królem został Władysław I Łokietek, toż okazało się, iż obrębek w dalszym ciągu był za lichy, żeby ugościć się kolejnej walki. Pionierski król poddał niemniej klasztor krzyżacki wobec trybunał papieski w Inowrocławiu. Opinia z 1321 roku nakazał Krzyżakom restytucja Pomorza Gdańskiego Polsce, atoli klasztor nie zamierzał opuszczać ze swych zdobyczy.

W 1331 doszło do zawarcia nadzwyczaj groźnego na rzecz Lokalny sojuszu Jana Luksemburskiego z Krzyżakami. Świeżo odrodzonemu państwu polskiemu groziła zguba suwerenności, wprawdzie ze względu nadmiernym ambicjom sojuszników, ich umowa nie przetrwało. Stało się racja, bo król Pepik w zamian do Kalisza ruszył na Poznań, jaki puder się wykopać w zasięgu wpływów krzyżackich. Nie udało mu się go skombinować, poniżej czego rozpoczął odwrót.

Bój wobec Płowcami
Zobacz więcej w osobnym artykule: Potyczka poniżej Płowcami.

Tymczasem Krzyżacy, którzy najechali brzeg od północy, uchodzili z uprowadzoną ludnością. Władysław Łokietek postanowił natrzeć część ich sił. 27 września 1331 roku doszło do starcia wobec Płowcami na Kujawach. Starcie nie została jednoznacznie rozstrzygnięta, atoli to pagina kraj nad wisłą zrealizowała swój zamierzenie – walka Krzyżaków na ziemiach polskich została przerwana.

Jednak w tym momencie 9 kwietnia 1332 roku klasztor krzyżacki znowu napadł na Polskę zagarniając Kujawy i ziemię dobrzyńską. Odzew ze okolica sędziwego króla obecnie nie nastąpiła, zmarł on 2 marca 1333 roku w wieku 73 lat.

Arche panowania Kazimierza Wielkiego


Kazimierz III Wielki

Niebawem, bo natychmiast 25 kwietnia tego samego roku, na tronie polskim zasiadł potomek męski poprzedniego króla – Kazimierz. Okazał się on osobą nadzwyczajnie sprawnie poruszającą się w świecie dyplomacji. W 1335 doprowadził do I Zjazdu Wyszehradzkiego, na którym za cenę 20 tysięcy kóp groszy praskich natomiast mir zwierzchności Jana Luksemburskiego ponad Śląskiem, król Pepik zrzekł się wszelkich praw do korony polskiej. Oznaczało to ostateczne przekreślenie sojuszu czesko-krzyżackiego. Zresztą usiłowano rozstrzygnąć sprawę utraconych przez Polskę ziem, tymczasem rezultaty nie zadowalały króla polskiego, w związku z czym zdecydował się on na poddanie zakonu poniżej trybunał papieski. Opinia z 16 września 1339 nakazał odszkodowanie Kujaw, ziemi dobrzyńskiej i Pomorza Gdańskiego. Był to w tym momencie dalszy zakończony zwycięstwem przez stronę polską sprawa sądowa, tymczasem Krzyżacy apiać nie zgodzili się na na maksa zagrabionych ziem.

Tymczasem zmarł książę Rusi Halickiej Bolesław Jerzy Trojdenowicz, jaki nim śmiercią uczynił swym sukcesorem Kazimierza Wielkiego, co postawiło nim polską polityką zagraniczną nowe prowokacja. Kazimierz Mocarny musiał przekuć w czyn wyboru, ponieważ Lechistan nie była w tamtym czasie na tak duża liczba silna, by uraczyć się walki na dwóch frontach.

Pokój w Kaliszu
Zobacz więcej w osobnym artykule: Pokój kaliski 1343.

Kazimierz Silny uznał, iż większą szansą na rzecz Korony byłoby uzyskanie terenów ruskich, w związku z czym spór z państwem zakonu krzyżackiego należało załagodzić. W tych warunkach doszło w roku 1343 do zawarcia pokoju w Kaliszu, wskutek któremu zapewniony został przerwanie ognia, a Kraj nad wisłą odzyskała Kujawy i ziemię dobrzyńską. Poza tym Kazimierz Silny zachował tytuł władcy Pomorza Gdańskiego co w przyszłości mogłoby konstytuować podstawę do ewentualnych roszczeń ze okolica polskiej.

Lata 1344-1408


Władysław Opolczyk, kontur Jana Matejki

Sprawa Władysława Opolczyka

Pokój kaliski zapewnił stabilizację w stosunkach polsko-krzyżackich na względnie długi czas. Zasilanie we wzajemnych stosunkach nasiliło się choć apiać w końcu XIV wieku. Spór od nowa dotyczył ziemi dobrzyńskiej i części Kujaw przekazanej w charakterze feudum Władysławowi Opolczykowi przez Ludwika Węgierskiego. Władysław Opolczyk postanowił oddać w zastaw otrzymane ziemie państwu zakonnemu, ale z przyczyny włączeniu się do działalności politycznej jego bratanków, spór został zażegnany.

Insurekcja Związku Jaszczurczego
Zobacz więcej w osobnym artykule: Pokrewieństwo Jaszczurczy (XIV wiek).

W 1397 roku na ziemiach zakonu powstała zrzeszenie mająca zachowywać interesów lokalnego społeczeństwa zanim uciskiem elit krzyżackich – Pokrewieństwo Jaszczurczy. Z początku swoim zasięgiem obejmował wyłącznie ziemię chełmińską. Z czasami rozrósł się i stał podstawą na rzecz kolejnej struktury – Związku Pruskiego.

Rewolta Świdrygiełły

Kolejny recesja we wzajemnych stosunkach nastąpił w roku 1401, tuż po zawarciu przez Polskę i Litwę unii wileńsko-radomskiej. Młodszy towarzysz Jagiełły – Świdrygiełło – w charakterze antagonista porozumienia polsko-litewskiego stanął na czele buntu w przeciwieństwie Witoldowi. Postanowił również poszukać wsparcia u Krzyżaków, którzy zainteresowani byli w osłabieniu Litwy, niemniej jednak ponownie udało się odwrócić rozpętaniu wojny i w 1404 roku okolica zawarły pokój w Raciążu, na którym Witold przedstawił oraz polskie postulaty dotyczące kwestii utraconych ziem. Lechistan odkupiła ziemię dobrzyńską.

Sprawa Nowej Marchii

Tymczasem powrócił rzecz Santoku i Drezdenka, jak w 1402 roku klasztor krzyżacki nabył Nową Marchię. Dyscyplina sobie tych grodów przez państwo zakonne doprowadziło do utwardzenia stanowiska Krajowy w kwestiach krzyżacko-litewskich. Kiedy wielkim mistrzem został adept ostrej polityki w przeciwieństwie Polsce Ulrich von Jungingen erupcja wojny był obecnie przed chwilą kwestią czasu.

Lata 1409-1419

Wielka walka z zakonem krzyżackim
Zobacz więcej w osobnym artykule: Wielka wojna.


Bitwa poniżej Grunwaldem Jana Matejki

Tymczasem na Żmudzi wybuchło antykrzyżackie insurekcja, co stało się bezpośrednią przyczyną wybuchu wojny, w której stronami były z jednej okolica Rzeczpospolita polska z Litwą wspierane przez siły ruskie i tatarskie, z drugiej i klasztor krzyżacki i ochotnicy z zachodnich państw europejskich.

Wojnę rozpoczęło zatrudnienie ziemi dobrzyńskiej przez Krzyżaków, po którym czasowo zaprzestano działań wojennych i zawarto zawieszenie broni do lata 1410 roku. Zima stała się na rzecz obu stron okresem przygotowań do walnej rozprawy. W tym czasie usiłowano oraz zawrzeć do arbitrażu ze okolica Wacława Luksemburczyka, jednak wszelkie wysiłki uzyskania porozumienia spełzły na niczym.

Krzyżacy skoncentrowali swe siły wobec Świeciem, zaś wojska polsko-litewsko-ruskie spotkały się wobec Czerwińskiem, dokąd zmontowano most pontonowy, po którym przeprawiły się na drugą stronę Wisły i ruszyły na Malbork. Ich drogę zastąpiły siły zakonne i 15 lipca 1410 roku doszło do decydującej bitwy poniżej Grunwaldem. Nastąpiła niespotykana już porażka militarna wojsk krzyżackich. Siły polskie ruszyły na Malbork, atoli nie udało się skombinować zamku i odstąpiono od oblężenia. Jednak ze okolica Nowej Marchii doszło do kontrnatarcia, mimo to zostało ono powstrzymane w bitwie poniżej Koronowem. Plus Zygmunt Luksemburski wysłał swe wojska do Krajowy, jednakowoż zatrzymano je w bitwie przy Bardiowem.

I pokój toruński


Władysław II Jagiełło

Zobacz więcej w osobnym artykule: I pokój toruński.

W tych warunkach 1 lutego 1411 roku doszło w Toruniu do podpisania traktatu pokojowego między Polską i Litwą a państwem zakonu krzyżackiego znanego jak I pokój toruński. Na mocy porozumienia Polsce zwrócono utraconą na początku działań wojennych ziemię dobrzyńską, natomiast Mazowsze odzyskało Zawkrze, zaś Litwa odzyskała Żmudź, chociaż przed chwilą do czasu śmierci Jagiełły i Witolda. Poza tym Krzyżacy zobowiązali się do niedyskryminowania swoich poddanych, którzy w czasie wojny uznali wyższość króla polskiego. Z zobowiązania tego choć się nie wywiązali, skazując na sen wieczny np. urząd miejski Gdańska.

Zobacz też

  • Konrad Leczkow

Walka głodowa
Zobacz więcej w osobnym artykule: Walka głodowa.

W czerwcu 1414 roku poniżej niechęci Krzyżaków do negocjacji Jagiełło postanowił drugi raz zbrojnie wybyć na tereny państwa zakonnego. Krzyżacy lecz chcąc zniknąć otwartej bitwy pochowali magazynowanie i schronili się w zamkach, co utrudniało siłom polsko-litewskim komenderowanie działań wojennych. Z propozycją przeniesienia sporu na drogę dyplomatyczną wystąpił spadek papieski, w wyniku czego Władysław Jagiełło zgodził się dojrzewać swych roszczeń na Soborze w Konstancji.


Biskupi dyskutujący z papieżem w czasie Soboru w Konstancji

Materia lechistan na Soborze w Konstancji
Zobacz więcej w osobnym artykule: Sobór w Konstancji.

W 1414 roku spór polsko-krzyżacki wkroczył w nową fazę – dyplomatyczną. Bądź co bądź w zasadzie Lechistan nie uzyskała w wyniku jego obrad żadnych korzyści terytorialnych, to wskutek zabiegom ówczesnego rektora Akademii Krakowskiej Pawła Włodkowica a arcybiskupa gnieźnieńskiego Mikołaja Trąby stronica rzeczpospolita polska wygrała na tle ideowym i uzyskała pojęcie swej postawy na arenie międzynarodowej.

Lata 1420-1453


Herb imperialny Zygmunta Luksemburskiego

Sędziowanie Zygmunta Luksemburczyka i werdykt wrocławski

Wobec fiaska w sprawie porozumienia polsko-krzyżackiego Lechistan i Litwa rozpoczęły blokadę handlową przy zakonu krzyżackiego. Zasilanie we wzajemnych stosunkach jeszcze raz rosło, w związku z czym propozycję rozsądzenia sporu przedstawił Zygmunt Luksemburski. W wyroku wrocławskim z 1420 roku potwierdzał wyłącznie rokowania I pokoju toruńskiego, co nie satysfakcjonowało okolica polskiej dążącej permanentnie do odzyskania ziemi chełmińskiej i Pomorza Gdańskiego.

Zobacz też

  • Polityka Zygmunta Luksemburskiego pod Polski

Konflikt zbrojny 1422 roku i pokój melneński
Zobacz więcej w osobnym artykule: pokój melneński.

W tych warunkach doszło w 1422 do wybuchu kolejnego konfliktu zbrojnego, kto niemniej jednak został całkiem żwawo przerwany i w tym samym roku zawarto pokój powyżej jeziorem Melno. Na jego mocy Krzyżacy na ciągle zrzekli się wszelkich pretensji do Żmudzi co właściwie zakończyło wkład Litwy w charakterze państwa w walkach z zakonem, Lechistan i odzyskała Orłowo, Nieszawę i Murzynowo.

Konflikt zbrojny polsko-husycka 1433 i pokój w Brześciu Kujawskim
Zobacz więcej w osobnym artykule: Walka polsko-krzyżacka w latach 1431-1435.

W 1431 roku proszek obszar nagły atak Krzyżaków na Kujawy natomiast ich wojska poniosły klęskę w bitwie poniżej Dąbkami. Skądinąd klasztor krzyżacki zdecydował się ulżyć apiać zbuntowanego przeciwnie Polsce Świdrygiełłę. W 1432 roku w Pabianicach doszło do zawarcia sojuszu polsko-husyckiego, kto zaowocował wspólną wyprawą na Nową Marchię i Pomorze Gdańskie w roku 1433. Sierotki Czeskie dotarły aż do wybrzeży Bałtyku, przy czego Krzyżacy zgodzili się na rozmowy. Przerwanie ognia w Łęczycy, kończący wojnę w Koronie, podpisano w grudniu 1433. Działania wojenne na Litwie zakończył Pokój, kto podpisano w Brześciu Kujawskim w roku 1435. Jego gwarantami miały być stany pruskie, które to na przypadek jego nieprzestrzegania otrzymały system prawny wypowiedzenia posłuszeństwa Krzyżakom.

Zryw Związku Pruskiego
Zobacz więcej w osobnym artykule: Powinowactwo Pruski.

W roku 1440 mieszkańcy w zamian pruskich powołało do życia Podobieństwo Pruski – organizację mającą zachowywać transakcje obywateli nim nadużyciami ze okolica władz krzyżackich. Klasztor krzyżacki usiłował zatamować bieg jej struktur i ująć do jej delegalizacji, prowadził w związku z tym rokowania z cesarzem niemieckim, niemniej jednak jego wysiłki nie powiodły się i Podobieństwo przetrwał. Oznaczało to klęskę dotychczasowej polityki wewnętrznej zakonu i intensyfikacja się szansy na odrodzenie się Pomorza Gdańskiego do Polski.

Lata 1454-1510

Konflikt zbrojny trzynastoletnia


Kazimierz IV Jagiellończyk

Zobacz więcej w osobnym artykule: Konflikt zbrojny trzynastoletnia.

4 lutego 1454 roku na terenach pruskich wybuchło antykrzyżackie insurekcja. Podobieństwo Pruski zwrócił się do Kazimierza Jagiellończyka z prośbą o wcielenie. 6 marca tego samego roku król Nasz dokonał aktu inkorporacji Prus do Własny, co zaakceptowały wszystkie miasta z wyjątkiem Malborka, Chojnic i Sztumu. Incydent to jest przyjmowane za arche wojny trzynastoletniej. Krzyżacy rozpoczęli pacyfikację buntu, co spowodowało decyzję o wyprawie polskiej na ziemie pruskie. Pospolite ruszenie polskie doznało wszelako porażki w bitwie poniżej Chojnicami. Strata ta spowodowała swego rodzaju zwrot, ponieważ stronica kraj nad wisłą zmuszona została do przejścia na wojska zaciężne, głównie piechotę i artylerię. Było to możliwe na skutek wsparciu finansowemu zamiast pruskich, które pokryły ok. 2/5 kosztów prowadzenia działań wojennych. Oddziały te poniżej wodzą Piotra Dunina zwyciężyły Krzyżaków m.in. w jednej z kluczowych walk – bitwie wobec Świecinem. Wcześniejsze wygrana floty kaperskiej poniżej Bornholmem zaś zwycięstwo w roku 1463 potyczka na Zalewie Wiślanym w dodatku przesądziły o klęsce militarnej zakonu krzyżackiego. W roku 1464 okolica konfliktu przystąpiły do rokowań pokojowych. Gdy miało się niedługo okazać konflikt zbrojny trzynastoletnia w przeciwieństwie do wielkiej wojny przyniosła Polsce wymierne korzyści polityczne i terytorialne – po 158 latach Rogi jelenia Królestwa Polskiego odzyskała Pomorze Gdańskie.

II pokój toruński
Zobacz więcej w osobnym artykule: II pokój toruński.


Prusy Królewskie

19 października 1466 roku w Toruniu podpisano oprawa pokojowiec wzięty w charakterze II pokój toruński. Uwzględniono w przedtem tendencje, które uwidoczniły się w społeczeństwie żyjącym na dotychczasowych terenach państwa zakonu krzyżackiego – wyraźne skrzywienie Pomorza Gdańskiego ku Polsce natomiast odległość który poniżej niej zachowali ludzie terenów zwanych Prusami Dolnymi z Królewcem na czele. Postanowienia traktatu pokojowego były następujące:

  • Pomorze Gdańskie powróciło do Nasz zachowując pewną autonomię i liczne przywileje
  • Polska odzyskała ziemię chełmińską i ziemię michałowską
  • Polska uzyskała część Powiśla z Malborkiem i Elblągiem
  • utworzono zwierzchnictwo warmińskie, które co do jednego z pozostałymi ziemiami przyłączonymi do Lokalny mianować miało nową prowincję – Prusy Królewskie
  • uszczuplone państwo zakonu krzyżackiego ze stolicą w Królewcu stało się następnie polskim lennem zobowiązani byli od tego czasu zginać admiracja władcy polskiemu.

Prusy Zakonne w charakterze lenno


Zamek krzyżacki w Królewcu wysadzony w 1968 r. przez Rosjan

Wielcy mistrzowie, którzy
złożyli podziw królowi polskiemu

Wielki mistrz
Data hołdu

Henryk VI Reuss von Plauen
1469

Henryk VII Reffle von Richtenberg
1470

Martin Truchsess von Wetzhausen
1479

Johann von Tieffen
1493

Walka popia 1478-1479
Zobacz więcej w osobnym artykule: konflikt zbrojny popia.

W latach 1478-1479 klasztor krzyżacki wsparty przez króla Węgier Macieja Korwina wszedł w spór wojskowy z Kazimierzem Jagiellończykiem o obsadę biskupstwa warmińskiego, forsując na to pozycja nie zważając na woli króla Własny swojego kandydata Mikołaja Tungena.

Za czasów Fryderyka Wettyna, wielkiego mistrza w latach 1498-1510 doszło do kolejnego kryzysu w stosunkach polsko-krzyżackich. Władca ów jak książę Rzeszy odmawiał złożenia hołdu królowi polskiemu. Jan Olbracht podwójnie groził mu z tego powodu wojną, wprawdzie on pozostawał żelazny. Pagina lechistan rozpoczęła mobilizację sił wojskowych, jednakże przygotowania przerwała zgon króla. Na tronie polskim zasiadł Aleksander Jagiellończyk, niemniej jednak Fryderyk Wettyn potem odwlekał metryka podporządkowania się i ponownie nie doczekał się stosownej reakcji państwa polskiego. Wprawdzie niemniej władzę w Polsce objął Zygmunt Zwierzchnik i w roku 1507 wystosował odpowiednie ultimatum, choć mocarny rekordzista postanowił na nieustannie pominąć kraina Prus i udał się do Niemiaszek. W 1511 roku nowym wielkim mistrzem został Albrecht Hohenzollern. Napięta kondycja musiała stać się w najbliższym czasie rozwiązana.

Lata 1511-1525


Książę Albrecht Hohenzolern, na podstawie Hartknocha Alt- und Neues Preussen

Dążenia Prus Zakonnych do uniezależnienia się od Polski

Od początku panowania nowego wielkiego mistrza stały polsko-krzyżackie ustalenia w sprawie złożenia hołdu. Lecz w 1512 roku Wasyl III rozpoczął akcję zbrojną z przeciwnej strony Polsce, co doprowadziło do rozpętania się wojny polsko-rosyjskiej. Albrecht Hohenzollern podlegający był przybyć z pomocą swemu zwierzchnikowi, królowi polskiemu, czego się nie podjął. Uznano to za felonię, co dało Polsce casus belli. Wprawdzie kondycja Zygmunta Starego się komplikowała ze względu na zawarcie 1514 roku moskiewsko-niemieckiego sojuszu zaczepno-obronnego. W tej sytuacji sprawę postanowiono rozluźnić na drodze dyplomatycznej i w czasie zjazdu wiedeńskiego w 1515 roku Maksymilian I przyrzekł rozstać się układy z Albrechtem i Wasylem III. Uznał on sytuacja legislacyjny Prus Zakonnych z 1467 roku, a kwestię warunków złożenia hołdu zawieszono na 5 lat.

Kampania polsko-krzyżacka 1519-1521
Zobacz więcej w osobnym artykule: Konflikt zbrojny polsko-krzyżacka 1519-1521.

W tej sytuacji pagina lechistan miała pełne przekonanie, iż klasztor krzyżacki nie prawdopodobnie spodziewać się na otwarte odsiecz ze okolica Rzeszy. Atoli Albrecht wystąpił przy Lokalny z żądaniem przyłączenia do swego państwa Prus Królewskich z Warmią. Rozwiązania wolno się było spodziewać w tym momencie przed chwilą w roku 1519 razem z wygaśnięciem 5-letniego rozejmu. W Polsce na sejmie walnym w Toruniu podjęto decyzję o rozprawieniu się z zakonem drogą zbrojną, w trybie natychmiastowym. Wzmocniono załogi w miejsce pomorskich, a armię skierowano przez Pomezanię bezpośrednio na Królewiec. Atoli niedługo klasztor krzyżacki wyprowadził kontruderzenie tudzież otrzymał sukurs landsknechtów z Rzeszy, co przedłużyło walki. W roku 1521 w obliczu zagrożenia Europy najazdem tureckim podpisano w Toruniu przerwanie ognia na czwórka lata.

Szacunek pruski
Zobacz więcej w osobnym artykule: Nabożeństwo pruski.


Hołd pruski Jana Matejki

W czasie trwania rozejmu Albrecht Hohenzollern uświadomił sobie w jakiej znalazł się sytuacji. Nie mógł natychmiast spodziewać się na żadne sukurs z Rzeszy i dalsze komenderowanie wojny z Polską oznaczałoby na rzecz niego katastrofę. W tej sytuacji postanowił ugiąć się poniżej żądaniami i ułożyć szacunek lenny Zygmuntowi Staremu. Natomiast zrobił to w tej chwili jak władca laicki, bo w 1525 roku za namową Lutra zmienił teizm na luteranizm i dokonał sekularyzacji państwa. Potem Prusy Zakonne stały się Prusami Książęcymi. 8 kwietnia 1525 podpisano rozprawa naukowa krakowski, a duet dni później, złożył nabożeństwo Zygmuntowi Staremu. Tym samym podobnie otrzymał Prusy Zakonne w charakterze feudum dziedziczne, mające pozostać w dynastii Hohenzollernów z zastrzeżeniem choć, iż wasal nie mógł być równolegle władcą Brandenburgii, również będącej wtedy w posiadaniu tej dynastii. Podziw pruski był co więcej ostatecznym zakończeniem trwających od początku XIII wieku sporów polsko-krzyżackich, choć gdy wykazała czas przyszły nie rozwiązał najmniej problemu zagrożenia Lokalny ze okolica Prus.

Zobacz w Wikiźródłach
świadectwo sekularyzacji Prus

Zobacz też

  • traktaty welawsko-bydgoskie

Linki zewnętrzne

Hołd Pruski- Muzeum Historii Polski

Kraj nad wisłą a klasztor obecnie


Zamek w Malborku

Obecnie (2007) w zakonie krzyżackim jest trzech zakonników z Krajowy, a klasztor nie ma w Polsce ani jednego domu parafialnego.

Kluczowe postacie w historii stosunków polsko-krzyżackich

  • Konrad I mazowiecki – książę kujawsko-mazowiecki, w 1226 roku sprowadził klasztor krzyżacki do Polski
  • Hermann von Salza – potężny czempion zakonu krzyżackiego w latach 1209-1239, wysłał pierwszych zakonników na tereny polskie
  • Władysław Łokietek – król Nasz (1320-1333), walczył w bitwie przy Płowcami
  • Kazimierz Mocny – król Lokalny (1333-1370), zawarł z Krzyżakami pokój kaliski
  • Władysław Opolczyk – najemca ziemi chełmińskiej, hołdownik króla Polskiego
  • Ulrich von Jungingen – potężny rekordzista zakonu krzyżackiego w latach 1407-1410, poległ w bitwie poniżej Grunwaldem
  • Władysław Jagiełło – król Lokalny (1386-1434), prowadził liczne wojny z państwem zakonnym, zdobywca spod Grunwaldu
  • Paweł Włodkowic – jego magnificencja Akademii Krakowskiej, reprezentował transakcje okolica polskiej na Soborze w Konstancji
  • Mikołaj Trąba – prowadzący polskiej delegacji na Soborze w Konstancji, najważniejszy prymas Polski
  • Jan Falkenberg – dominikanin, reprezentował transakcje okolica krzyżackiej na Soborze w Konstancji, dokąd zawzięcie atakował delegację polską, za co Kapituła Generalna zakonu skazała go na dożywotnie ciupa, ułaskawił go jakkolwiek Marcin V
  • Kazimierz IV Jagiellończyk – król Własny (1447-1492), doprowadził do załamania potęgi militarnej zakonu krzyżackiego w zwycięskiej na rzecz Krajowy wojnie trzynastoletniej
  • Fryderyk Wettyn – silny rekordzista zakonu krzyżackiego w latach 1498-1510, odmówił złożenia hołdu lennego królowi polskiemu, został chociaż arcybiskupem Magdeburga, co pozwoliło mu uciec konfrontacji
  • Albrecht Hohenzollern – mocarny rekordzista zakonu krzyżackiego w latach 1511-1525, po przegranej wojnie z Polską dokonał sekularyzacji państwa i w charakterze książę Prus stał się lennikiem króla polskiego
  • Zygmunt I Zwierzchnik – król Lokalny (1506-1548), pokonał Albrechta Hohenzollerna w wojnie polsko-krzyżackiej, czego następstwem był adoracja pruski składowy mu przez księcia Prus Książęcych

Najistotniejsze konflikty zbrojne między Polską a zakonem krzyżackim pospołu z traktatami pokojowymi


Zamek w Kwidzynie wzięty przez polskie wojska zaciężne 18 marca 1520

  • wojna polsko-krzyżacka 1330-1331
    • bitwa poniżej Płowcami
    • Pokój kaliski 1343
  • wielka konflikt zbrojny 1409-1411
    • bitwa poniżej Grunwaldem
    • bitwa przy Koronowem
    • I pokój toruński
  • wojna głodowa 1414
  • wojna polsko-krzyżacka 1422
    • pokój melneński
  • kampania polsko-husycka
    • pokój w Brześciu Kujawskim 1435
  • wojna trzynastoletnia 1454-1466
    • II pokój toruński
  • wojna popia 1478-1479
  • wojna polsko-krzyżacka 1519-1521
    • traktat krakowski 1525

Ciekawostki

  • Warto znać, iż samych braci zakonnych w zakonie krzyżackim w życiu nie było w Prusach wielu. Najwięcej, ok. 950, w bitwie wobec Grunwaldem, gros wojsk krzyżackich stanowili goście z Europy zachodniej i oddziały posiłkowe złożone z knechtów
  • Sprowadzając Krzyżaków do Nasz w 1226 roku Konrad I mazowiecki chyba działał wobec wpływem rady Henryka Brodatego. Za argumenty podaje się zazwyczaj trzy fakty: nadanie przez Henryka Brodatego pewnej wsi na Śląsku w 1222 roku; jego liczne kontakty na terenie Szkop natomiast jego wspólne wyprawy podejmowane co do jednego z Konradem mazowieckim i Leszkiem Białym z przeciwnej strony plemionom pruskim nie przynoszące rezultatów (1222 i 1223)
  • W czasie bitwy przy Legnicą w 1241 rycerstwo zakonne wsparło wojska polskie i śląskie w walce z Mongołami
  • W czasie wojny polsko krzyżackiej w latach 1519-1521 obronę Olsztyna nim Krzyżakami zorganizował i prowadził Mikołaj Kopernik
  • Państwo Albrechta Hohenzollerna powstałe w 1525 roku, alias Prusy Książęce było pierwszym w historii państwem luterańskim, tudzież utworzona w Królewcu biskupstwo luterańska była pierwszą oficjalnie uznaną przez Lutra strukturą tego kościoła w Europie
  • Albrecht Hohenzollern był siostrzeńcem ówczesnego króla Własny – Zygmunta I Starego

Przypisy

  1. ↑ W charakterze Prusy Zakonne
  2. ↑ Wielcy mistrzowie zakonu krzyżackiego

Bibliografia

  • Seria Polska. Historia cywilizacji i narodu:
    • Marek Derwich, Monarchia Piastów, Warszawa-Wrocław 2003, Firma wydawnicza Dolnośląskie, ISBN 83-7023-989-7
    • Marek Derwich, Monarchia Jagiellonów, Wrocław 2004, Oficyna Dolnośląskie, ISBN 83-7384-018-4
  • Tomasz Jurek, Dzieje Średniowieczne, Stolica Polski, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, ISBN 83-02-07370-9
  • Bibliografia online

Zobacz też

Zobacz w Wikiźródłach Akt nadania ziem Zakonowi Krzyżackiemu

  • hołdy pruskie 1469-1641
  • Krzyżacy (powieść)

Linki zewnętrzne

  • Krzyżacy a Polska – Komplet naczyń stołowych o zamku w Malborku i zakonie krzyżackim
  • Krzyżacy – Toruński Komplet naczyń stołowych Turystyczny
  • Album Grunwaldzki
  • Oficjalna pagina zakonu krzyżackiego

Karta (organizacja)

Ten paragraf wymaga dopracowania zgodnie z zaleceniami edycyjnymi.
Po wyeliminowaniu wskazanych do góry niedoskonałości prosimy nie dopuścić wzornik {{Dopieścić}} z kodu tego artykułu.

Ośrodek KARTA – fundacja, niezależna zrzeszenie pozarządowa (o statusie organizacji pożytku publicznego), stawiająca sobie za zamysł dokumentowanie i popularyzacja najnowszej historii Lokalny a Europy Środkowo-Wschodniej. Istnieje od 1982 (działanie rozpoczęło zaświadczenie “Menu” wydawane w podziemiu w stanie wojennym). Od lipca 2004 ma stan prawny organizacji pożytku publicznego (OPP). środowisko KARTA prowadzi również aktywność wydawniczą (m.in. kwartalnik wiekopomny Karta). środowisko KARTA był inicjatorem utworzenia Domu Spotkań z Historią.

Spis treści

//

Relacja Fundacji

W styczniu 1982 powołano w Warszawie “Kartę” jak podziemną gazetkę publicystyczną. Ukazało się 19 numerów tego wydawnictwa, które po kilku miesiącach przekształciło się w samowystarczalny almanach, prezentujący postawy ludzi szukających wolności w świecie dyktatur.

W październiku 1983 korekta rozpoczęła przygotowywanie serii wywiadów z więźniami politycznymi wychodzącymi na samodzielność. Zapisy z lat 1981-86 ukazały się w książce Polityczni, “Przedświt” 1988.

W lutym 1984 ukazała się w II obiegu przygotowana przez partia “Karty” lektura będąca – pierwszym całościowym obrazem stanu wojennego, spisanym w formie zbiorowego pamiętnika. Za funkcjonowanie w “Karcie” w marcu 1985 aresztowano redaktora naczelnego i przeprowadzono rewizje u redaktorów pisma.

W listopadzie 1989 po trafienie największej rangi vip redakcji wypowiedział się jawnie w “Dzienniku Telewizyjnym”. Uruchomiono również “okienko” Archiwum Wschodniego w jednym z programów historycznych.

W lutym 1990 zarejestrowano oficjalnie Fundację Archiwum Wschodniego natomiast Fundację KARTA, precyzyjnie ze sobą współpracujące.

W lipcu 1990 po trafienie miniony zebrała się korekta “Karty” podziemnej. Podjęto decyzję o zalegalizowaniu pisma, które oficjalnie ukazało się po trafienie wiodący prym w styczniu 1991.

We wrześniu 2005 został przychylny w Warszawie Gniazdko Spotkań z Historią, kto prowadzi działania edukacyjne, projekcje multimedialne a filmowe. W Domu Spotkań z Historią dostępna jest (w czterech językach: polskim, angielskim, niemieckim i rosyjskim) stała kolekcja dzieł sztuki multimedialna “Stary kontynent XX wieku: oblicza totalitaryzmu”, pokazująca urodzenie, kwitnięcie i ruina nazizmu i komunizmu (ze szczególnym akcentem na ich clou – II wojnę światową).

Bieżąca działalność

Archiwum Ośrodka KARTA

Zbiory archiwum Ośrodka KARTA to:

  • Archiwum Wschodnie – dzieje ludności polskiej na Kresach Wschodnich II RP natomiast ZSRR po wybuchu II wojny światowej
  • Archiwum Opozycji – opór socjalny i opór pod władzy w latach 1944-1989
  • Archiwum “Historii Bliskiej” – specyfikacja zebrana z powyżej 6200 prac konkursowych przygotowanych przez coś koło tego 11 000 uczniów szkół ponadgimnazjalnych – opisuje wydarzenia w miejscowościach wszystkich regionów Własny w całym XX w.
  • Archiwum Fotografii – nad 170 000 zdjęć z okresu 1890-1990, w tym nad 16 000 zdjęć zdigitalizowanych.
  • Archiwum “Historii Mówionej” — zawiera nad 2300 relacji dźwiękowych, nagrywanych w latach 1987–2007,

Kwartalnik dziejowy “Karta”

powstałe w 1982 periodyk historyczne, wydawane przez Fundację Ośrodka KARTA. Od 1991 roku wydano 54 numery.

Oprogramowanie “Opowiadanie Bliska”

program realizowany przez Fundację Ośrodka KARTA i do XI edycji Fundację Batorego. W ramach programu organizowane są konkursy historyczne na rzecz uczniów gimnazjów i szkół średnich.

Uczestnicy w swoich pracach konkursowych w poszczególnych latach prezentują historię swoich rodzin i miejscowości, przeprowadzają ustalenia ze świadkami i rekonstruują lokalne wydarzenia historyczne.

Pierwsza model konkursu została ogłoszona w 1996 roku.

Tematy kolejnych konkursów:

1996/97 „Kraj nad wisłą szarość 1944–56”

1997/98 „Rezydent – władza 1956–1980”

1998/99 „Najważniejsze okoliczność w dziejach mojej społeczności. Świadkowie i świadectwa”

2000/01 „Zatrudnienie w PRL — na rzecz siebie, na rzecz społeczeństwa, na rzecz systemu?”

2001/02 „Zagraniczny wśród swoich. Przejście XX wieku”

2002/03 „Zasoby ludzkie w ruchu — przesiedlenie się, promocja, mineralizacja społeczna 1914–1989”

2003/04 „Mnogi o upamiętnienie przeszłości — pomniki, cmentarze, patroni”

2004/05 „Powszedniość w czasie przełomu 1944—1945″

2005/06 „Życie religijne w czasach PRL — placówka, solidarność, instytucja”

2006/07 „Niepokorni w XX wieku”

2007/08 „Mała kraj lat dziecinnych - w pamięci i świadectwach”

Od 1999 roku współzawodnictwo „Historii Bliskiej” stał się elementem EUSTORY (www.eustory.org) — tworzonej przez Fundację Körbera z Hamburga międzynarodowej sieci niezależnych historycznych konkursów na rzecz młodzieży ze wszystkich części Europy (współcześnie członkowie z 18 krajów), które łączy kwestia uczenia przez przejście, realizowana w prowadzonej przez młodych ludzi samodzielnej pracy badawczej.

W ramach programu “Relacja Bliska” Medium KARTA pospołu z Fundacją Bankową im. Leopolda Kronenberga zrealizowały również teoria “Prywaciarze 1945–89″.

“Prywaciarze 1945–89″ był to współzawodnictwo na świadectwa dokumentujące wszelkie formy przedsiębiorczości — indywidualnej bądź grupowej — jakie w powojennej Polsce zaistniały pomimo ograniczeniom, narzuconym przez układ. Te formy samodzielnego działania często stawały się w Polsce powojennej tożsame z nielegalnością. „Spekulanci”, „cinkciarze”, „badylarze”, „prywaciarze” — to epitety, które wyrażały negatywne podejście do ludzi szukających niezależności gospodarczej. Efektem projektu była kolekcja dzieł sztuki poniżej tym samym tytułem, a plus lektura albumowa zawierająca najciekawsze prace konkursowe natomiast nad setka zdjęć obrazujących “peerelowską” prywatną inicjatywę.

Oprogramowanie “Gawęda Mówiona”

Historia Mówiona to oprogramowanie Ośrodka KARTA powołany do życia w 2003 r.

Rozpoczął go wkład KARTY w międzynarodowym projekcie dokumentacyjnym Mauthausen Survivors Documentation Project (marzec 2002 – maj 2003), w którym nagrywaliśmy zależności biograficzne byłych polskich więźniów niemieckich obozów koncentracyjnych systemu Mauthausen – w sumie 164 nagrania dźwiękowy i video.

Był to ponowne pojawienie się do pierwszych doświadczeń Ośrodka z nagrywaniem świadków historii XX w. W latach 1987-1993, w ramach Archiwum Wschodniego, nagrano ok. 1200 relacji Polaków i obywateli polskich represjonowanych przez ZSRR – głównie deportowanych z Kresów Wschodnich a więźniów łagrów – a również żołnierzy powojennego arkosolium antykomunistycznego.

Zestawienie Represjonowanych

Indeks Represjonowanych – oprogramowanie bystry Ośrodka KARTA (realizowany od 1988 r.), w ramach którego prowadzona jest całościowa imienna specyfikacja losów obywateli polskich prześladowanych w ZSRR w latach 1939-59. Od 2002 r. oprogramowanie realizowany jest poniżej patronatem Instytutu Pamięci Narodowej, niedaleko wsparciu Ministerstwa Nauki i Informatyzacji i Fundacji na obiekt Nauki Polskiej.

Zgromadzone w Ośrodku KARTA ankiety personalne represjonowanych natomiast materiały źródłowe z archiwów polskich i postsowieckich zostały skatalogowane i skomputeryzowane. Racja powstała podstawowa infrastruktura danych “Indeksu Represjonowanych”, która liczy teraz nad 754 tysiące biogramów; w przypadku osób występujących w kilku źródłach dane się powtarzają, a wobec tego zespół dotyczy mniejszej liczby osób. Kongregacja takiego materiału pozwoliło na przyjęcie całościowych badań weryfikacyjnych i statystycznych. W całości zweryfikowane informacje o powyżej 114 900 tysiącach osób opublikowane zostały w piętnastu tomach serii wydawniczej Zestawienie Represjonowanych. Biogramy w tych tomach zawierają podstawowe dane identyfikujące osobę i opisujące formę represji w ZSRR zaś informacje o źródłach archiwalnych, w których jest to (od czasu do czasu wysoko szerzej) zapisane.

Wspólne Obszar – Stary kontynent Wschodnia

Badawczo-opiniotwórczy oprogramowanie Wspólne Obszar – Stary kontynent Wschodnia, polegający na wspólnym dokumentowaniu przeszłości, zapoczątkowany został w 1992 r. na przestrzeni Tygodnia Sumienia w Polsce – spotkania w Warszawie kilku tysięcy Sybiraków z członkami Stowarzyszenia Kronika z Rosji i Ukrainy. Medium od tej pory koordynował działania partnerskie mające na celu udokumentowanie przede wszystkim zaniedbanych poznawczo obszarów wspólnej historii XX wieku. W pracach programu uczestniczą partnerzy m.in. z Rosji, Białorusi, Litwy, Ukrainy, Bułgarii, Pepik i Słowacji.

Przeciwstawienie w PRL

Program badawczo-dokumentacyjny, goniec zapisaniu historii działań środowisk opozycyjnych w Polsce w latach 1945-1989. Podstawowym przedsięwzięciem wydawniczym programu jest teraz “Opór w PRL”. Zasób leksykalny biograficzny 1956-1989, którego trzy pierwsze danie tomy ukazały się w latach 2000-2006.

Portal ogólnoinformacyjny internetowy “Trenować się z historii”

Uczyć się z historii – uruchomiony we wrześniu 2005 komplet naczyń stołowych internetowy gromadzący i publikujący historyczne projekty edukacyjne dotyczące okupacji, doświadczenia totalitaryzmów, ludobójstwa i wysiedleń. Na stronie publikowane są również aktualności związane z edukacją historyczną tudzież dostępne jest arena dyskusyjne na rzecz nauczycieli i uczniów, w szczególności maturzystów chcących w swoich prezentacjach maturalnych zdenerwować ogół problemów historii II wojny światowej.

Bazy danych

Indeks Represjonowanych 1939-59

W bazie danych Internetowego Główny punkt „Indeksu Represjonowanych” znajdują się informacje ze zweryfikowanych i opublikowanych dwudziestu zestawień, a dodatkowo nie opublikowanego coraz zestawienia biogramów osób deportowanych w 1940 roku z obwodu brzeskiego do obwodu archangielskiego (6713 biogramów).

Ponadto w Internetowym Główny punkt wolno wyszperać informacje o osobach z dwóch pierwotnych zestawień – tzw. Listy Ukraińskiej zaś Wykazu spraw prowadzonych przez organa NKWD Zachodniej Ukrainy i Białorusi, będącego wiarygodnym spisem osób, które aresztowano i przeciwnie którym wszczęto badanie na przestrzeni okupacji sowieckiej 1939–41. W sumie dane te opisują koleje wokół 215 tysięcy osób, alias wokół 37% wszystkich represjonowanych.

1. Rozstrzelani w Katyniu
(4410 osób)

2. Rozstrzelani w Charkowie
(3739)

3. Rozstrzelani w Twerze
(6314)

4. Uwięzieni w Borowiczach
(5795)

5. Jeńcy w Griazowcu i Suzdalu
(3640)

6. Aresztowani w rejonie Lwowa i Drohobycza
(5822)

7. Uwięzieni w Stalinogorsku
(6326)

8. Uwięzieni w Donbasie i wobec Saratowem
(4782)

9. Jeńcy zmarli i zaginieni
(1785)

10. Więźniowie łagrów w rejonie Workuty
(4105 – aresztowani 1939–1944)

11. Więźniowie łagrów w rejonie Workuty
(5690 – aresztowani po 4 stycznia 1944)

12. Jeńcy w Juży
(9567)

13. Jeńcy obozu lwowskiego
(12 002)

14. Uwięzieni w Ostaszkowie i Riazaniu
(4307)

15. Aresztowani na „Zachodniej Białorusi”
(4669)

16. Deportowani w obwodziearchangielskim
(9320 – wywiezieni z obwodu białostockiego)

17. Deportowani w obwodzie archangielskim
(8559 – wywiezieni z obwodu baranowickiego i wilejskiego)

18. Deportowani w obwodzie archangielskim
(10 344 – wywiezieni z obwodu lwowskiego)

19. Internowani na Uralu
(3940)

20. Deportowani w obwodzie wołogodzkim
(14 226)

Represjonowani 1981-89

Tworzona w Ośrodku KARTA komputerowa infrastruktura danych o osobach represjonowanych przez władze PRL w latach 1981-89 powstaje w oparciu o żniwa Archiwum Opozycji - ogólnopolskiego siedlisko dokumentacji działań polskiej opozycji antykomunistycznej. W bazie znajdą się docelowo biogramy wszystkich osób prześladowanych z przyczyn politycznych w latach 80. - internowanych, aresztowanych, więzionych, skazanych przez sądy i kolegia. Do chwili obecnej skomputeryzowaliśmy informacje o mniej więcej 10 tysiącach internowanych w stanie wojennym. Ktoś biografia zawiera podstawowe dane personalne, daty represji natomiast, czasem, miejsca internowania.

Baza danych ofiar konfliktu polsko-ukraińskiego w latach 40. XX wieku

Baza danych zawiera 3970 biogramów ofiar konfliktu polsko-ukraińskiego z lat 1942–44 z terenu czterech lud: Chotiaczów, Korytnica, Mikulicze i Werba przedwojennego powiatu włodzimierskiego województwa wołyńskiego. Są to osoby narodowości polskiej (2974 biogramy) i ukraińskiej (964 biogramy) a osoby o innej albo nieustalonej narodowości (32 biogramy).

Podstawę zestawienia stanowią dane pochodzące m.in. z metryka Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciw Narodowi Polskiemu w Lublinie dotyczących zbrodni popełnionych na terenie województwa wołyńskiego w latach 1939–45 przez nacjonalistów ukraińskich, zbiorów Archiwum Wschodniego Ośrodka KARTA, zbiorów Państwowego Archiwum Obwodu Wołyńskiego w Łucku, materiałów zgromadzonych przez ukraińskiego badacza Jarosława Caruka, a i wielu publikacji książkowych.

Katalog zbiorów archiwalnych

Baza danych zbiorów archiwalnych Ośrodka KARTA, w tym:

Archiwum Fotografii
W Archiwum Fotografii Ośrodka KARTA zgromadzonych jest nad 100 tysięcy fotografii (negatywów, diapozytywów, odbitek, albumów fotograficznych) z okresu 1914-1989. Zasób jest stopniowo digitalizowany i opracowywany. W formie elektronicznej dostępnych jest teraz kilkanaście tysięcy zdjęć. W bazie udostępniane są dodatkowo inne żniwa ikonograficzne (plakaty, szkice, projekty, rysunki, karty pocztowe, znaczki, ulotki) w większości wypadków składające się z druków nieoficjalnych, wydawanych przez ugrupowania opozycyjne lub niezależne oficyny wydawnicze w latach 80. Poszczególny partia stanowią oficjalne plakaty propagandowe z lat 1946-1987.

Archiwum konkursów “Historii Bliskiej”
Baza danych Historii Bliskiej zawiera podstawowe informacje o pracach nadesłanych na konkursy historyczne na rzecz młodzieży organizowane od 1996 roku przez środowisko KARTA i Fundację Stefana Batorego. Iks z konkursów stanowi odrębną, zamkniętą zespół. Ich tematem jest bajka najnowsza (XX stulecie) ze szczególnym uwzględnieniem relacji bezpośrednich świadków opisywanych zdarzeń.

Wystawy

Fundacja Ośrodka KARTA była organizatorem następujących wystaw:

Fenomen Solidarności
Wystawa Niezwykłość „Solidarności” przedstawia najważniejsze wydarzenia z lat 1980–1989 — zryw ruchu „Solidarności”, publiczny przystąpienie społeczeństwa polskiego do nowych związków zawodowych, związki między „S” a władzą komunistyczną, ofensywa władzy na krzątanina socjalny, obniżka systemu komunistycznego w Polsce i w Europie Wschodniej.

Polacy – Czesi – Słowacy: spotkania przy komunizmem
Wystawa Polacy – Czesi – Słowacy: spotkania poniżej komunizmem, prezentowana w styczniu 2005 w Czeskim Ognisko w Warszawie. To druga wystawa (po wystawie polsko-węgierskiej) przygotowana przez Medium KARTA na zarządzenie Urzędu Miasta st. Warszawy, poświęcona historii relacji wzajemnych społeczeństw Grupy Wyszehradzkiej w epoce komunizmu. Na ekspozycję składa się dwadzieścia plansz zdjęciowo- tekstowych, ukazujących wybrane epizody ze spotkań Czechów, Słowaków i Polaków od roku 1956 do wybuchu Aksamitnej Rewolucji w roku 1989.

Polacy – Węgrzy: spotkania wobec komunizmem
Wystawa Polacy – Węgrzy: spotkania przy komunizmem, została przygotowana przez środowisko KARTA we współpracy z Urzędem Miasta st. Warszawy. W składniki ekspozycji wchodzi dwadzieścia plansz tekstowo-zdjęciowych będących zbliżeniami najważniejszych spotkań w historii dwóch narodów na przestrzeni lat 1956–89.

Czas imperium
Wystawa fotografii Tomasza Kiznego wykonanych na Syberii, Kołymie, Workucie, Wyspach Sołowieckich, Kanale Białomorskim - skonfrontowanych ze zdjęciami dokumentalnymi odnalezionymi w sowieckich archiwach tudzież w prywatnych albumach byłych więźniów Gułagu i wśród rodzinnych pamiątek funkcjonariuszy Systemu.

Solidarność 1980. 18 dni, które wstrząsnęły światem
Wystawa pokazuje 18 dni strajku w Stoczni Gdańskiej - od wybuchu protestu 14 sierpnia po podpisanie porozumień 31 sierpnia 1980. Zrealizowana w 5 wersjach językowych (angielska, niemiecka, francuska, rosyjska i hiszpańska), prezentowana w sieci polskich placówek kulturalnych i dyplomatycznych na całym świecie

Odrzucając nabieranie. Z historii oporu i opozycji antytotalitarnej w XX wieku
Wystawa opowiada o wybranych ludziach i środowiskach występujących przeciw XX-wiecznym systemom totalitarnym - nazizmowi i komunizmowi - w obronie praw człowieka. Pokazuje indywidualną drogę do opozycji, generowanie się alternatywnych pod systemu środowisk, formy opozycyjnego działania i kontaktów między opozycjami w różnych krajach. Stała wystawa, w języku polskim i niemieckim, prezentowana w pałacu w Krzyżowej k/Świdnicy. Wyraźnie: 24 czerwca 1998 w Krzyżowej.

Niezależna Filia Fotograficzna Dementi
Wystawa prezentuje powyżej 70 fotografii, wykonanych przez fotoreporterów Niezależnej Agencji Fotograficznej “zdementowanie” w latach 1982-1991, ukazujących lata stanu wojennego i trwanie upadku systemu komunistycznego w Polsce, Czechosłowacji, Rumunii, NRD, na Litwie tudzież Łotwie. Wprost: 13 grudnia 1997, Muzeum Miejskie we Wrocławiu.

Planeta Kołyma
Wystawa prezentuje zdjęcia archiwalne, wydobyte z archiwów b.ZSRR, przedstawiające pracę więźniów w kopalniach i obozach kołymskich. Drugim nurtem wystawy są współczesne fotogramy autorstwa Tomasza Kiznego, wykonane w 1995 roku w czasie jego wyprawy na Kołymę. Bez owijania w bawełnę: kwiecień 1996, Instytut Nasz w Düsseldorfie.

Bramy Wolności. Od Solidarności do zjednoczenia Niemiec
Wystawa pokazuje wydarzenia społeczno-polityczne lat 1980-89 w Polsce natomiast wystąpienia społeczeństw innych krajów - Węgier, republik bałtyckich, NRD, Czechosłowacji, Rumunii - w 1989-90 roku. Druga część wystawy jest opowieścią o polskiej opozycji demokratycznej i przedstawia czas lat 1976-89: rodzenie się zorganizowanej opozycji, pluralizm jej form aktywności. Pinakoteka zaledwie w wersji niemieckojęzycznej. Szczerze: 10 listopada 1999 w Berlinie.

Koniec Jałty
Wystawa ukazuje rolę polskiego społeczeństwa w zmianach politycznych, które doprowadziły do upadku komunizmu i narodzin nowych demokracji, a w rezultacie uruchomienia skutecznego procesu jednoczenia się Europy. Równoległym tematem wystawy jest podpora Zachodu na rzecz Polaków w stanie wojennym. Pokazuje różne formy tej pomocy i jest jednocześnie symbolicznym podziękowaniem za nią. Na skutek poparciu Zachodu Lechistan nie była osamotniona w swojej walce o „rozwiązanie z Jałty”. Pinakoteka była prezentowana w warszawskim Pałacu Kultury (hall główny i hall im. Kisielewskiego) od 30 kwietnia 2004 (w dzień poprzedni wstąpienia Własny do Unii Europejskiej) do 16 maja 2004.

Dni Solidarności
Wystawa plenerowa ukazująca, dwadzieścia cztery godziny po dniu, najważniejsze wydarzenia Sierpnia 1980 i strajków na Wybrzeżu, które doprowadziły do powstania niezależnych związków zawodowych. Kawa na ławę: 31 sierpnia 2000, podworzec Zamku Królewskiego w Warszawie. Współcześnie wystawę wolno obserwować na terenie Stoczni Gdańskiej.

Prywaciarze 1945-89
Stragany, kramy i sklepiki; jarmarki, bazary i targi; rzemieślnicy i rękodzielnicy; punkty usługowe; policja z przeciwnej strony „pasożytom” — galeria o tyle o ile pięćdziesięciu fotografii, pierwsza próba pokazania zjawiska „prywatnej inicjatywy” i różnych form przedsiębiorczości, jakie w Polsce powojennej zaistniały nie zważając na ograniczeniom narzuconym przez układ. Jawnie: 19 marca 2001 w Domu Związku Rzemiosła Polskiego w Warszawie.

Nagrody

  • 1990 “Odszkodowanie Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich” na rzecz pisma „Repertuar” za „nową formułę pisania o historii najnowszej”,
  • 2000 “Praca dyplomowa ministra spraw zagranicznych RP” na rzecz Ośrodka KARTA za zasługi na rzecz promocji Lokalny w świecie”,
  • 2001 “Odznaczenie św. Jerzego od „Tygodnika Powszechnego”” na rzecz Zbigniewa Gluzy, szefa KARTY, za „walkę z niepamięcią”,
  • 2002 “Odszkodowanie „Rzeczpospolitej” im. Jerzego Giedroycia” na rzecz Zbigniewa Gluzy i Ośrodka KARTA za „funkcjonowanie w opinia polskiej racji stanu”,
  • 2002 “Główna rekompensata w konkursie „Pro Publico Bono”” na rzecz Ośrodka KARTA — jak najlepszej inicjatywy obywatelskiej w skali ogólnopolskiej.
  • 2005 “Zadośćuczynienie Urzędu ds. Kombatantów i Osób represjonowanych” na rzecz “Karty” za “konsekwentne próba do odsłaniania prawdy historycznej”
  • 2006 “Doroczna Odszkodowanie Fundacji Władysława i Nelli Turzańskich” (Toronto) na rzecz “Karty” w dziedzinie kultury na rzecz Ośrodka KARTA

Przypisy

  1. ↑ Rejestr Represjonowanych. Główny punkt informacji o obywatelach polskich represjonowanych w ZSRR 1939 - 59 (własny). .
  2. ↑ Kontakt danych ofiar konfliktu polsko-ukraińskiego w latach 40. XX wieku (krajowy). .

Zobacz też

Linki zewnętrzne

  • Fundacja Ośrodka KARTA (pl)
  • Uczyć-się-z-historii

Przemoc


Historia ludzkości to jedno wielkie pasek wojen i konfliktów. Gwałt w relacjach międzyludzkich stosowana była od najdawniejszych czasów (zarys na kamieniu, starożytny Egipt).

Przemoc - wywieranie wpływu na sprawa sądowa myślowy, behawior czy też pozycja ręczny osoby bez jej przyzwolenia.

Wyróżnia się gwałt fizyczną i gwałt psychiczną.

Spis treści

//

Gwałt fizyczna


Przemoc fizyczna często dosięga osób słabszych fizycznie (kobiet i dzieci).

Przemoc fizyczna to wywieranie wpływu na sprawa sądowa myślowy, behawior ewentualnie kondycja ręczny osoby bez jej przyzwolenia w sąsiedztwie użyciu siły fizycznej.

Przemoc fizyczną stosuje się np. niekiedy w pobliżu zgwałceniu, eksmisji z mieszkania, tymczasowym aresztowaniu, zastosowaniu kary pozbawienia wolności.

Gwałt psychiczna


Przemoc fizyczna idzie często w parze z brutalnie psychiczną. Przypadek przemocy fizycznej pod zbiegłego niewolnika, która miała na celu onieśmielić innych zanim jakąkolwiek próbą oporu.

Przemoc psychiczna to wywieranie wpływu na sprawa sądowa myślowy, behawior czy też położenie ręczny osoby bez jej przyzwolenia w sąsiedztwie użyciu środków komunikacji interpersonalnej.

Typowymi środkami przemocy psychicznej są zagrożenie, przytyk i molestowanie psychiczne.

Aspekty prawne

Prawo określa sytuacje, w których dopuszczalne jest stosowanie pod kogoś przemocy, a plus który i w który droga prawdopodobnie jej używać.

Środkami przemocy dysponują tak bywa organy piszczałkowe państwa. Nieraz mogą je również traktować osoby prywatne (np. w pobliżu stanie wyższej konieczności). Gwałt zastosowana przez osobę nieuprawnioną jest zabroniona.

Gwałt w relacjach między płciami

Ujęcie teoretyczne

Pojęcie przemocy mimo obecnych w historii przeobrażeń znaczeniowych furt połączone było z relacjami między płciami, a w takim razie z tym, co znaczy w danym społeczeństwie być mężczyzną i kobietą i z tym, jakie stosunki ekonomiczne, społeczne i psychologiczne przypisywano tym kategoriom (Ebrecht 2005). Co bynajmniej od XVIII wieku szczeciniasty rozdział władzy między kobietami i mężczyznami uzasadniano między innymi odmiennym podziałem “namiętności” i innym potencjałem przemocy. Realna, gotowa do zastosowania przemocy władza miałaby się ogniskować po stronie mężczyzn, w czasie podczas gdy funkcja kobiet miałoby liczyć na na neutralizowaniu męskiej gotowości do stosowania przemocy na skroś własne podporządkowywanie się im. Zgodnie z takim obecnym m.in. u Hobbesa i Freuda podejściem teoretycznym zimna krew przemocy, która zawżdy istnieje w stanie potencjalnym, jest warunkiem zachowania porządku politycznego i zabezpiecza w ów podejście wszechwładzę męską.

Przemoc: - uderza w miano rodowe jednostki, - wykracza oprócz przyjęte przez ludność normy, - dzielimy ją na fizyczną i psychiczną.

Gwałt w rodzinie
Zobacz więcej w osobnym artykule: Gwałt domowa.

Przemoc w rodzinie to zamierzone, wykorzystujące przewagę sił działalność przeciwnie członkowi rodziny, naruszające prawa i włość osobiste, powodujące ból i szkody. W relacji jedna ze stron ma przewagę powyżej drugą. Jeleń jest z reguły słabsza, a sprawca silniejszy. Zgodnie z art. 207§1 Kodeksu Karnego, gwałt w rodzinie jest przestępstwem.

Ponad 95% ofiar przemocy w rodzinie to kobiety i dzieci. Co trzecia podmiot w Polsce styka się z brutalnie w rodzinie. Każdego roku naokoło 50 kobiet popełnia zamach samobójczy z powodu przemocy ze okolica partnera. W sprawach dotyczących przemocy w rodzinie sądy wydają często wątpliwe wyroki i maksymalnie złagodzone kary.

Działalność polityczna unijna poniżej kwestii przemocy w rodzinie

W Opinii Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie przemocy domowej poniżej kobiet z 14.lipca 2005 roku stwierdza się: “Gwałt domowa, fizyczna i moralna mężczyzn pod kobiet stanowi jedno z najpoważniejszych pogwałceń praw człowieka - prawa do życia natomiast do nietykalności fizycznej i psychicznej. Gdyż gwałt ta wynika z permanentnie coraz charakteryzującego nasze społeczeństwa nierównego podziału władzy między płcie, mara to dotyczy kobiet ze wszystkich warstw społecznych. Stanowi to hamulec rozwoju ogólnie pojętego społeczeństwa demokratycznego. W następstwie tego także jedno z najważniejszych zadań polityki europejskiej, opartej na poszanowaniu podstawowych praw człowieka, polega na zapobieganiu takim czynom i na opracowywaniu skutecznych procedur w zakresie edukacji, prewencji, ścigania karnego i wsparcia.”

Gry komputerowe a przemoc

Pierwsze wyniki badań naukowców z Iowa State University wskazują, że osoby grające w gry z elementami przemocy (do badań wykorzystano gry: Carmageddon, Duke Nukem, Mortal Kombat, Future Cop) stają się mniej wrażliwe na gwałt w realnym życiu. Pomiar wykazał, że poniekąd 20 minutowa uciecha wpływa na behawior badanych.

Cyberprzemoc

Cyberprzemoc - (ang.cyberbullying) to wszelka gwałt z użyciem technologii informacyjnych i komunikacyjnych - komunikatorów, czatów, stron internetowych, blogów, SMS-ów, MMS-ów.

Przykłady cyberprzemocy:

  • wysyłanie wulgarnych e-maili i sms-ów
  • kłótnie internetowe ( flame war)
  • publikowanie i rozsyłanie ośmieszających informacji, zdjęć i filmów
  • podszywanie się przy inną osobę
  • obraźliwe komentowanie wpisów na blogu

Zobacz też

Zobacz galerię na Wikimedia Commons:
Przemoc

Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
dotyczące przemocy

  • przemoc domowa
  • przemoc parlamentarna
  • groźba
  • gwałt
  • samopomoc
  • stan wyższej konieczności
  • uwiedzenie
  • Nicky Cruz

Linki zewnętrzne

Przypisy

  1. ISU psychologists produce first study on violence desensitization from video games Iowa State University

Chilijczycy

Chilijczycy - młody naród mieszanego pochodzenia, głównie europejsko-indiańskiego. W związku z tym metysi stanowią powyżej 90% społeczeństwa Chile, a rdzenni Indianie są 7 procentową mniejszością. Językiem ojczystym Chilijczyków jest hiszpański wrodzony po byłych kolonizatorach - Hiszpanach. Chilijczyków jest powyżej 15 milionów, a dominującym wśród nich wyznaniem jest katolicyzm grupujący 81% narodu. Pozostali to protestanci - 6.1% i bezwyznaniowcy ustanawiający 12.8% z nich.